INVESTIGATIONS & INTELLIGENCE

"All I Have Is a Voice to undo the folded lie" (W H. Auden)

BLOG

ÉÉN-DIMENSIONAAL DENKEN: ONZE GOUDEN KERST

Gouden kerst

Bouterse, Abrahams en Wijnerman: 'jullie krijgen een gouden kerst'.
Wat bedoelen ze eigenlijk hiermee? Welnu, dankzij Ramdhin en Sew A Tjon ‘krijgt’ Suriname een aandelenbelang van 25% in Surgold N.V. (Newmont/Suralco/Alcoa) en 25% in Rosebel Gold Mine N.V. (Iamgold; verhoogd tot 30% inclusief bestaande 5%-belang).

Krijgen is kopen

Na een week komt het minder goede nieuws: ‘krijgen’ houdt in dat de Surinaamse Staat 1,35 miljard Surinaamse dollar ($ 402 miljoen) aan kapitaal moet investeren in de vorm van het aankopen van betreffende aandeelbelangen. (Dit is een minimale schatting want de aankoopprijs zal ongetwijfeld in US-dollars zijn vastgelegd en dat betekent bij devaluatie van de SRD dat we feitelijk meer Surinaamse dollars zullen moeten inleveren).
Dus krijgen is kopen om ons eigen goud om te zetten in geld.

 

Kan men het oordeel vellen dat dit een 'gouden' deal voor Suriname is?

Uit geen enkele publicatie is gebleken dat bedoelde investeringen extra arbeidsplaatsen zal opleveren. Noch directe, noch indirecte creatie van nieuwe arbeidsplaatsen is genoemd. En, tsja, een grote impact naar de toename van de werkgelegenheid in de toeleverende sector is wijselijk achterwege gelaten.

Het management heeft ook geen informatie verstrekt of het de inschakeling van arbeiders gegeven het huidige arbeidspotentieel in Suriname als problematisch ervaart. Kan je hieruit concluderen dat het geen probleem zal zijn of dat je kunt schatten dat de vereiste hoeveelheid nieuw in te schakelen arbeiders van een minimale omvang zal zijn?

Onze hypothese: Als het waar is dat de investeringen meer dan een miljard Amerikaanse dollar zal bedragen dan lijkt het aannemelijk dat deze niet meer dan 3.000 directe arbeidsplaatsen (waarvan ongeveer 1.200 afkomstig zullen zijn uit de bauxietsector, zie hierna) zullen opleveren.

Vermoedelijk zal Suralco de bestaande activiteiten in de bauxietsector staken om zich te richten op de goudwinning. Suralco heeft dus geen nieuwe arbeiders nodig, het zal de arbeiders uit de bauxietsector simpelweg inzetten voor de goudsector. Dat dit heel eenvoudig kan, is een feit, immers, goudwinning is geen ‘rocket-science’.

De wijze waarop een multinational vandaag de dag goud exploiteert, is afgestemd op een kapitaalintensief bedrijfsmodel.  De kapitaalintensiteit van de investeringen in relatie tot de arbeidsintensiteit zal een factor 20 of meer zijn. Zie maar de meer dan 1 miljard aan investeringen in kapitaalgoederen in relatie tot de arbeidskosten van niet meer dan 20 miljoen Amerikaanse dollar (thans van toepassing bij Rosebel, waar de Canadezen relatief het meest opstrijken aan salarissen).

Er zullen hoogstens 1500 arbeidsplaatsen bijkomen. De kapitaalintensiteit impliceert dat de Amerikanen en Canadezen het meeste rendement zullen genereren op hun investeringen (afschrijvingen dekken minimaal rendementseis van de multinational). Suriname zal voornamelijk het nakijken hebben, omdat Suriname maar moet hopen dat het uitbetaalde dividend de rentekosten behorende bij de lening van 1,35 miljard Surinaamse dollar zal overschrijden.

De investeringen hebben veeleer een groter werkgelegenheidsimpact in het buitenland (daar waar de kapitaalgoederen worden gefabriceerd) dan in Suriname, terwijl bovendien de kapitaalimporten van Suriname leiden tot afname van de officiële reserves (bij binnenlandse financiering door Suriname).
Voorts wordt de bruto toegevoegde waarde van de goudsector schromelijk overdreven. Immers, het overgrote deel van de winsten en primaire inkomensoverdrachten worden naar het buitenland overgeboekt en verlagen dus het effect op het Bruto Binnenlands Product en het Bruto Nationaal Inkomen. Voorts is het interessant om na te gaan welke nieuwe sector dankzij Rosebel de afgelopen tien jaren in Suriname tot ontwikkeling is gekomen...

Beleggen met geleend geld

De regering Bouterse-Ameerali heeft verkondigd dat het van plan is het eigen investeringsbedrag te lenen op de binnen- en buitenlandse kapitaalmarkt.

De huidige Krediet-depositoratio (65% in 2011) en in relatie tot de kapitaalreserveregeling (25/40%) geeft aan dat in Suriname onvoldoende vrije kapitaal ter beschikking staat om schatkistpapier/staatsobligaties aan te kopen.

Buitenlandse financiering zal problematisch zijn nu Suriname feitelijk volgens de creditratingsagencies een zeer lage rating (BB-/B, in 2012) heeft. Wil je in het buitenland lenen dan zal dat hoogstwaarschijnlijk tegen een rentevoet van minimaal 9% zijn. Als investeerder zal men echter terughoudend zijn nu men toegang heeft tot de website www.suparr.com waar uit harde cijfers blijkt dat de regering zich schuldig maakt aan frauduleuze begrotingspraktijken.


De vermogensstructuur van de goudsector van de staat Suriname:

 

 

Effecten 5% Rosebel

           2.000.000

Eigen Vermogen

       2.000.000

Effecten Rosebel/Surgold

       402.000.000

Vreemd Vermogen

   402.000.000

     --------------

   -------------

      404.000.000

   404.000.000

 

Uit bovenstaande tabel blijkt dat de kapitaalstructuur een schuldratio indiceert van meer dan 99%, oftewel een kapitaalratio van minder dan 1%. Bedenk dat zelfs de grootste banken ter wereld tegenwoordig een kapitaalratio van minimaal 9 % moeten hebben om hun zogenaamde weerbaarheidsvermogen uit te drukken in geval van ”Financial Distress”.
Van belang is vast te stellen dat het voorgenomen investerings- en financieringsbeleid van de regering Bouterse-Ameerali (Ramdhin en Sew A Tjon zijn hun adviseurs: we plaatsen dan ook vraagtekens bij de geschiktheid van Sew A Tjon als directeur van Staatsolie) uitnodigt tot het introduceren van een rampzalige toestand voor de overheidsfinanciën. Neem daarbij de bestaande omvangrijke staatsschulden (ruim 4 miljard Surinaamse dollar) en frauduleuze begrotingspraktijken dan lijkt de financiële afgrond van Suriname nabij.
En deze lieden vinden dat ze het goed doen en dat de regeringsleider daarom ook nog amnestie moet verkrijgen omdat hij noodzakelijk is gebleken voor een gezonde economische ontwikkeling van het land.

Dan nog de redenering ”Beleggen met geleend geld”. We hoeven alleen maar de inhoud van de volgende links door te nemen:
[Beleggen met geleend geld is altijd ellende, Frank van Alphen ? 02/02/08, 04:59. Je partner niet overal bij betrekken, kan zijn voordelen hebben… http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2680/Economie/article/detail/883684/2008/02/02/Beleggen-met-geleend-geld-is-altijd-ellende.dhtml]

[Op 13 augustus 2012 om 13:57
Beleggen met schuld zeker nu levensgevaarlijk. Welk boek over beleggen je ook openslaat, unaniem wordt beleggen met geleend geld afgeraden. Geen verkeerde les,….http://www.beleggersbelangen.nl/opinie/artikel/31401/beleggen-met-schuld-zeker-nu-levensgevaarlijk]


Bewering van Abrahams: ”meer dan 50% van de goudopbrengsten blijft in Suriname”

Een uitspraak die niet met feiten is onderbouwd. Zonder een diepgaande analyse (gebaseerd op een pessimistisch, een neutraal en een zogenaamd optimistisch scenario) te plegen, vermoeden we dat dit slechts waarheid kan worden ingeval de goudprijs meer dan $ 2.000,00 per ounce zal zijn. Dit nu is heel onrealistisch.

Als Abrahams beweert dat ( tenminste, zijn insinuaties duiden daarop) 50% van de goudopbrengsten (=Bruto omzet en niet Bruto winst/Netto winst) gelijkgesteld kan worden aan:
1. royalty regeling is effectief 6% van de goudopbrengsten;
2. alle winsten worden als dividend uitgekeerd;
3. de rentevoet op leningen bedraagt 9%;
4. de lening moet binnen 5 jaren worden afgelost.

Dan zou het volgende moeten gelden:

50% Goudopbrengsten = winstbelasting + royalty + dividend - rente - aflossingen

Welnu, als we uitgaan van de cijfers uit het jaarrapport van 2011 van Iamgold (RGM N.V.) en deze als basis nemen voor een calculatie, dan blijkt bovenstaande wetmatigheid niet geldig te zijn.
Met andere woorden: als de regering Bouterse-Ameerali haar plannen doorzet dan zal maximaal 35% van de goudopbrengsten in Suriname als ”verdiend” worden beschouwd.